射 Deal 英雄傳30

第三十章 君子拆信留白紙,慢盤一局定香江

Golden Bun 的完整 quantified schedules,在星期五晚上十一點四十七分交齊。

時間很衰。

但文件終於像文件。

不是「大部分」。

不是「稍後補」。

不是「沙士年代資料不全」。

而是一個個表格,一張張 invoice,一份份 bank record sample,一封 management representation,和幾個仍然清楚標示為 unavailable 的缺口。

Nancy 看完第一句是:

「At least now we know what we don't know。」

Raymond 說:「你可唔可以偶爾講句人話?」

Marcus 說:「佢意思係,終於有得審。」

郭正行看著 final schedule。

Golden Bun 早期 support 確實令 margin 好看一點。

但 current supplier terms 的 support 也足以證明,公司今日不是靠同一套舊安排活著。

這不是無罪證明。

也不是勝利。

它是一個可以向市場交代的答案。

星期六早上,萬利門召開 sponsor committee internal review。

房內的人比平日多。

有 senior sponsor principal。

有 legal。

有 compliance。

有 Raymond。

有 Marcus。

郭正行坐在最後。

他不是主角。

但他手上那份 issue tracker,像一把很鈍、很重、但終於磨出邊的刀。

Senior principal 問:「Are we comfortable continuing?」

Nancy 說:「Subject to final documentation, revised valuation, and no filing until open items are either supported or clearly disclosed。」

Raymond 說:「Commercially painful, but manageable。」

Marcus 說:「From diligence perspective, we have moved from unknown issue to disclosed risk with support。」

眾人看向郭正行。

他本來不應該講。

但 senior principal 問:「Analyst view?」

郭正行喉嚨乾了一下。

「投資者未必會喜歡。但至少佢哋唔會被迫假裝無事發生。」

房間靜了一秒。

Senior principal 點頭。

「That is not a bad standard。」

Raymond 隨即補上正式 recommendation。

「Our recommendation is to continue, subject to the conditions Nancy set out: final support, revised valuation range, and clear disclosure of unsupported gaps. We should not file until the sponsor team confirms the open items are either closed or properly flagged。」

Marcus 接住:「And the issue tracker stays live after this meeting. No victory lap。」

Senior principal 看向 legal。

Legal 說:「No objection, provided the disclosure drafting reflects the quantified impact and investor materials remain consistent。」

Compliance 說:「External communication remains controlled. No one freelances a success story out of this。」

Raymond 聽到 `freelances`,眼角抽了一下。

Nancy 很平靜:「That includes you, Raymond。」

房裡終於有人忍不住笑。

這個笑聲救了郭正行。

因為剛才那句 analyst view 講完後,他才發現自己手心全是汗。

Marcus 在桌下把一張 post-it 推給他。

上面只有三個字:

`Breathe now.`

郭正行差點笑出來。

原來 Marcus 不是只會叫人 breathe evidence。

有時也會叫人 breathe air。

中午,Raymond 收到王約思的回覆。

桃花資本不會即刻承諾 cornerstone。

但願意在正式重啟時繼續參與 investor discussion。

條件三個。

`Full quantified schedules reflected in disclosure.`

`Valuation to reflect historical support risk.`

`No sympathy premium.`

Raymond 看完,苦笑。

「No sympathy premium。王生真係好王生。」

Marcus 說:「Fair。」

郭正行收到 Yoyo 另一封短訊。

`我老豆話,你哋終於似少少 banker。`

他回:

`你呢?`

Yoyo 很久才回。

`我話你哋仍然好悶。`

郭正行笑。

下午,Yoyo 叫他去桃花資本取一份 signed wall-crossing record。

其實可以叫 courier。

但她說:「你自己嚟,順便畀你睇樣嘢。」

王約思不在。

Yoyo 帶他入書房。

那兩把開信刀仍在桌上。

她拿起深色那把,放到他面前。

「君子劍。」

郭正行看著刀。

「用嚟開信?」

「用嚟提醒你,信封一開,就唔可以扮未睇過。」

她又拿起淺色那把。

「淑女劍。」

「提醒你?」

Yoyo 看著刀鋒。

「提醒我,識拆局唔代表可以亂切人。」

房裡很靜。

窗外是中環星期六的陽光,比工作日少一點殺氣。

郭正行說:「你其實可以不用幫。」

Yoyo 笑了一下。

「我有幫你咩?我只係代表 investor 問問題。」

「仲有 Seven 叔。」

「嗰餐飯我係為咗食。」

「你唔食太多。」

「因為 Seven 叔食晒。」

兩人都笑了。

笑完,Yoyo 把 signed record 交給他。

「師兄,記住。君子劍唔係叫你永遠直劈。太直,會劈死人,也會劈死自己。」

郭正行問:「咁淑女劍呢?」

Yoyo 想了一下。

「唔係叫我永遠兜。兜太多,就變成遮掩。」

他看著她。

忽然明白,這兩把刀不是擺設。

它們是兩種做人方法。

一種怕彎。

一種怕硬。

而金融江湖最難的,是知道幾時要直,幾時要轉。

晚上,Golden Bun board 正式確認:

重啟 timetable。

但延後 filing。

修訂 valuation range。

補充 disclosure。

保留所有 open item tracking。

不再以「沙士救亡」作為遮掩,而是作為需要解釋的歷史。

金兆滿在電話裡說:「我仍然覺得好肉赤。」

Raymond 說:「正常。」

「但我寧願上市前肉赤。」

Nancy 說:「Good instinct。」

金兆滿笑了。

「律師讚我,我係咪應該驚?」

房裡有人笑。

不多。

但夠。

Call 完後,Raymond 沒有即刻走。

他把 chair 轉向窗外,望了很久。

郭正行以為他在想 fee。

Raymond 忽然說:「我入行第一年,有個 MD 同我講,client 永遠想你幫佢賣最靚的故事。你要學識賣得靚。」

Marcus 抬頭。

「你以前真係好易學壞。」

Raymond 沒理他。

「到今日我先覺得,賣得靚唔難。難係同 client 講:你個故事要先變醜,先可以上市。」

郭正行沒有出聲。

Raymond 看著他。

「你記住。Banker 唔係負責令所有 deal 成功。Banker 係負責令成功的 deal 不至於靠錯覺成功。」

Marcus 說:「呢句可以寫低。」

Raymond 立刻說:「唔好,我唔想似你。」

夜裡,Brian 收到陸承恩的訊息。

`You chose to stay at a small table. Respect. The bigger table will still exist.`

Brian 看著那句。

這一次,他回:

`Then it can wait.`

發出後,他沒有覺得自己贏。

只是覺得今晚的自己,還未輸。

他把手機放下,走到窗邊。

中環的玻璃反射出他的樣子:西裝仍然整齊,眼神卻像被人拆過。

他想起小時候父親教他打領帶,說男人出門要像自己有選擇。

現在他知道,很多選擇其實不是瞬間做的。

是一次又一次沒有回覆,一次又一次留下來,一次又一次看著別人進你不能進的房。

那些沒有發生的事,也會把人慢慢推向一邊。

郭正行經過時,看見他站在窗前。

「走?」

Brian 回頭。

「等你。」

「點解?」

「你今晚應該食嘢。你個樣似 risk factor。」

郭正行笑。

「咁你似咩?」

Brian 想了一下。

「Open item。」

兩個人笑著收拾東西。

笑聲很輕,像一張暫時沒有被歸檔的 working paper。

樓上,郭正行把 issue tracker 最後一行改成:

`Golden Bun: revised timetable accepted; disclosure workstream continues.`

他停了一下,又加:

`Lesson: a deal can survive being less beautiful, if it becomes more honest.`

窗外,中環仍然亮。

西獨的冷風還在。

北境的大桌還在。

桃花的兩把開信刀,也還在。

Golden Bun 沒有成為英雄。

師兄也沒有。

但這一局,至少沒有讓市場替他們講完一個更難聽的故事。

有時候,守住江湖,不是拔劍贏人。

是把信拆開。

然後承認,紙上寫了什麼。

回家路上,郭正行收到 Yoyo 的短訊。

`君子劍今日有無手震?`

他看著手機笑。

`有。`

Yoyo:

`有就好。完全唔震嗰啲通常最危險。`

他回:

`你同 Raymond 今日講同一句。`

隔了幾秒,她回:

`咁我收返。`

郭正行在夜班小巴上笑出聲。

司機從倒後鏡看了他一眼。

他低頭把手機收起。

慢盤一局,至少還有人肯在場外笑他。

而這種笑,竟然比掌聲更令他安心。

因為掌聲通常很快完。

但場外有人肯笑你,代表你還未完全變成一份 deal file。

這點很重要。

很。

真的。